Najlepsze wpisy

Brytyjka Kathleen Hennigs podczas przyjęcia z okazji 105. urodzin podzieliła się „sekretem” swojego długiego życia, a jest nim szklanka Guinnessa i brak męża. „Wypij Guinnessa i nie żeń się!” taka była jej odpowiedź.

Zdjęcie zostało opublikowane na społecznościówkach przez JulesGambit, jeden z komentujących mężczyzn, który nie wiedział czym zajmują się dziewczyny napisał: „Coś mi mówi, że żadna z was nie potrafi grać w szachy”.

Twierdzenie Pitagorasa nie było jego osobistym odkryciem. Znano je już w wcześniejszych kulturach, m.in. w Babilonie i Egipcie, choć to właśnie Pitagoras mógł je sformalizować i włączyć w szerszy system matematyczny.

Aktorka Amanda Seyfried i jej mąż, Thomas Sadoski, przekształcili swoją farmę w stanie Nowy Jork w prawdziwe sanktuarium ratunkowe dla zwierząt. Para prowadzi gospodarstwo jako organizację non-profit, w której opiekują się ponad 40 uratowanymi zwierzętami – od koni, osła i kóz, przez kury i kaczki, po koty i psy. Seyfried mówi, że to „jej marzenie” i że kocha pomagać stworzeniom po trudnych przejściach, zapewniając im bezpieczny dom i opiekę.

Badanie „The Science of Scare” zostało przeprowadzone przez Brytyjczyka Daniela Clifforda, metodologia była bardzo prosta. 50 osób w różnym wieku miało obejrzeć 50 horrorów, które w bazach IMDB czy Rotten Tomatoes są aktualnie najwyżej oceniane. Podczas seansu każdemu uczestnikowi mierzono puls. Wygrywał film, przy którym uśredniona liczba uderzeń serca na minutę wszystkich uczestników była najwyższa.

W normalnym stanie serce uczestników biło średnio 65 razy na minutę. Podczas najstraszniejszych seansów serce badanych uderzało już 86 razy na minutę. Najstraszniejszym filmem okazał się horror z 2012 roku pt. "Sinister".

Wartości w nawiasach to uśrednione liczby uderzeń serca na minutę wszystkich uczestników badania.
 

1. Sinister (86)
2. Naznaczony (86)
3. Obecność (85)
4. Dziedzictwo. Hereditary (83)
5. Paranormal Activity (82)
6. Coś za mną chodzi (81)
7. Obecność 2 (80)
8. The Babadook (80)
9. Zejście (79)
10. Wizyta (79)

Artykuł 5 brzmi następująco: „Strony zgadzają się, że zbrojna napaść na jedną lub więcej z nich w Europie lub Ameryce Północnej będzie uznana za napaść przeciwko nim wszystkim i dlatego zgadzają się, że jeżeli taka zbrojna napaść nastąpi, to każda z nich, w ramach wykonywania prawa do indywidualnej lub zbiorowej samoobrony, uznanego na mocy artykułu 51 Karty Narodów Zjednoczonych, udzieli pomocy Stronie lub Stronom napadniętym, podejmując niezwłocznie, samodzielnie, jak i w porozumieniu z innymi Stronami, działania jakie uzna za konieczne, łącznie z użyciem siły zbrojnej, w celu przywrócenia i utrzymania bezpieczeństwa obszaru północnoatlantyckiego.”