To pierwszy taki przypadek na świecie! Naukowcy z Wrocławia odkryli ciało samobójcy, który 13 lat temu powiesił się na świerku w jednym z dolnośląskich lasów, a w jego zwłokach zamieszkały osy, pszczoły i wiewiórki. Dotąd nikt wcześniej nie natknął się na tak nietypowe „miejsce” gniazdowania tych gatunków.
Niezidentyfikowany jeszcze mężczyzna najprawdopodobniej popełnił samobójstwo. Jego ciało przez 13 lat wisiało ponad 25 metrów nad ziemią, dlatego trudno było je dostrzec w gęstym lesie. W 2016 roku zwłoki odnaleziono przez przypadek, a po tym jak dostarczono je do Zakładu Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu zainteresowali się nimi naukowcy. Nic dziwnego, już w czasie wstępnych badań okazało się, że znajdują się w nich gniazda osy zwyczajnej, pszczoły miodnej i wiewiórki pospolitej. Efekty swojej pracy badacze zaprezentowali w prestiżowym piśmie „Forensic Science International”.Wyjątkowość naszego odkrycia polega na tym, że nikt wcześniej przed nami nie miał okazji opisać takiego przypadku gniazdowania tych gatunków zwierząt we wnętrzu zwłok ludzkich – czytamy na stronie Polsat News wypowiedź dr inż. Marcina Kadeja z Instytutu Biologii Środowiskowej Uniwersytetu Wrocławskiego. Co ciekawe, ciało mimo upływu lat było zachowane w bardzo dobrym stanie. Nie bez znaczenia był fakt, że znajdowało się daleko od ziemi, zatem nie miało styczności z padlinożercami i drapieżnikami. Pomogło też... ubranie denata. Miał on na sobie dwie pary spodni, które lepiej chroniły ciało przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi i zapobiegły jego fragmentacji.

Zobacz również
Rowan Atkinson w kilka sekund potrafi przeistoczyć się ze swojej normalnej, elokwentnej postaci w kultowego Jaś Fasolę, zmieniając mimikę twarzy i spojrzenie

Dziś pocieszmy się dobrymi wiadomościami. ???
Tygrysy wracają na wolność, rysi przybywa, a kakapo mają za sobą rekordowy sezon. Za każdą z tych informacji stoją lata pracy ludzi, którzy nie odpuścili ratowania zwierząt.
Wśród wszystkich trudnych wiadomości takie historie łatwo przeoczyć. A przecież warto się przy nich zatrzymać i zwyczajnie ucieszyć. Ktoś chronił gniazda, odtwarzał siedliska, opiekował się młodymi - i dziś możemy oglądać efekty.
Podajcie dalej. Niech inni też mają dziś powód do uśmiechu. ?
