Jako że coraz więcej osób interesowało się tym niezwykle ekonomicznym sposobem dziecięcego transportu, trzeba było wreszcie ustalić jakieś zasady nadawania dzieci. I tak też na łamach New York Times ukazał się list skierowany do dyrektora generalnego poczty – Franka Harrisa Hitchcocka:
„Chciałabym dowiedzieć się, jakie są techniczne, zgodne z przepisami wymogi co do opakowania wysyłanego drogą pocztową dziecka”.
Hitchcock wykazał się trzeźwością umysłu i znajomością prawa. A to, jak się okazało, zdążyło się w kwestii dozwolonych przesyłek nieco skonkretyzować. I tak też jedynymi dozwolonymi zwierzętami, które można było nadawać w formie paczek były „pszczoły i żuki”. A że młodociani przedstawiciele naszego gatunku nie zaliczają się do żadnej z tych grup, ich wysyłanie było zabronione! Zaprzyjaźnieni listonosze przymykali jednak oko na te drobne zakazy i proceder dalej trwał w najlepsze.
Dziś doskonale wiemy, że pracownicy poczty mają tendencję do notorycznego mylenia się i gubienia przesyłek. W tamtych czasach wcale nie było inaczej. Jedną z dziecięcych „przesyłek” była dziewięcioletnia Charlotte May Pierstorff. Ważącą 22 kilogramy dziewczynkę nadano w Idaho, a adresatami byli jej dziadkowie mieszkający w mieście Lewiston. Mama kupiła znaczek za 53 centy i nalepiła go na ubranko swojej pociechy. Na poczcie jednak doszło do pewnej drobnej pomyłki i dzieciak prawie wyjechał z transportem do Kentucky. Na szczęście tragedii udało się zapobiec tylko i wyłącznie dzięki przytomności samej „przesyłki”, która zakomunikowała pracownikom urzędu, że to nie tam mieszkają jej dziadkowie…
Ta sytuacja zwróciła uwagę opinii publicznej na to niepokojące zjawisko. I po raz kolejny głos zabrał dyrektor generalny amerykańskiej poczty. Albert S. Burleson był równie nieustępliwy co jego poprzednik – dzieci nie wolno traktować jako towary wysyłane drogą pocztową i kropka!
Podczas gdy urzędnik wydawał swoją kategoryczną opinię na ten temat, właśnie pobito rekord najdłuższego dystansu, jaki dziecięca przesyłka kiedykolwiek pokonała. Sześcioletnia Edna Neff z wartym 15 centów znaczkiem na czole została wysłana przez swoją mamę z miejscowości Pensacola na Florydzie aż do Christainburga w stanie Virginia, gdzie odebrał ją jej tata. Dziecko przejechało 1158 kilometrów!
Ostatecznie procederem tym zajęła się policja. Po tym, jak stróże prawa wszczęli śledztwo w sprawie trzyletniej Maud Smith, której rodzice pogwałcili prawo wysyłając ją jako paczkę, na alarm zaczęli bić gazetowi pismacy. Od tego czasu listonosze, bojąc się policyjnych kontroli, unikali brania tego typu „fuch” i mimo że przez kolejne lata zdarzyło się jeszcze kilka sporadycznych przypadków nadawania przyszłości amerykańskiego narodu w formie paczek, to już w latach 20. ubiegłego wieku nikt przy zdrowych zmysłach nie odważyłby się na takie szalone posunięcie.
Zobacz również
18 listopada fani GTA planują „The Last Ride” — wspólną przejażdżkę, która ma symbolicznie pożegnać GTA V przed premierą kolejnej części. Bez strzelania, taranowania innych i policyjnych pościgów. Po prostu jazda przez miasto, w którym wielu graczy spędziło setki godzin.
To oddolna inicjatywa społeczności.
Płatne wolne obejmuje około 7 tys. pracowników, również stażystów. Mogą wykorzystać je na dowolną grę, w wybranym terminie do listopada 2027 roku. Nie muszą grać w GTA VI ani brać wolnego w dniu premiery.
Isabella @isabellasg3 obudziła się zaledwie dwie godziny przed własnym ślubem z okiem tak spuchniętym po ukąszeniu komara, że nie mogła go otworzyć. ?
Zamiast spokojnych przygotowań - stres i szukanie sposobu na opuchliznę. Nagrała też reakcje rodziny, która na jej widok nie wiedziała, czy się śmiać, czy współczuć. ?
A Wam przytrafiła się jakaś niespodzianka tuż przed ślubem albo innym ważnym wydarzeniem?
Według analizy RareBirthday, obejmującej około 487 milionów urodzeń z 29 krajów i obszarów, najrzadszą datą urodzin był 25 grudnia. Kolejne miejsca zajęły 1 stycznia i 24 grudnia. 29 lutego umieściłem na końcu jako szczególny przypadek, a nie faktyczne 20. miejsce - gdyż ta data wypada co 4 lata.
