Najlepsze wpisy

Urzędnicy ds. ochrony przyrody w amerykańskim stanie Missouri odkryli gigantyczną pajęczynę, która jest tak duża, by złapać człowieka. Misterna, okrągła sieć skonstruowana między dwoma drzewami, została zbudowana przez pająka tkacza kul, który jest ogólnie nieszkodliwy dla ludzi. Te pająki występują również w Polsce.

Francis Skalicky, autor zdjęcia i pracownik departamentu Ochrony Przyrody w Missouri, udostępnił je na profilu facebookowym organizacji. Pod fotografią pojawiło się wiele komentarzy. "Przeraziłbym się, widząc to i wiedząc, że w pobliżu czyha pająk wielkości mojej dłoni" - napisał jeden z internautów.

Pajęczyna wygląda spektakularnie, ale i przerażająco. Jest to przede wszystkim dowód na niezwykłą architekturę natury. Niektórzy apelują, by w miejscu występowania szczególnie dużych okazów krzyżaków, ustawiać specjalne znaki ostrzegające przed możliwością występowania gigantycznych sieci. 

Pracownicy Lincolnshire Wildlife Park w Wielkiej Brytanii musieli odizolować pięć papug żako. Billy, Elsie, Eric, Jade i Tyson, bo tak mają na imię ptaki, zostały zaadoptowane przez zoo w sierpniu tego roku i odbywały kwarantannę w jednym pomieszczeniu. Podczas przebywania na małej powierzchni, tylko w swoim towarzystwie szybko nauczyły się przeklinać i obrażać siebie nawzajem. "Zauważyliśmy to bardzo szybko. Jesteśmy przyzwyczajeni do przeklinających papug, ale nigdy nie zdarzyło się, żeby robiło to pięć na raz" - mówi dyrektor parku Steve Nichols. Niestety, gdy papugi zostały przeniesione do klatki dostępnej dla odwiedzających, ich złe nawyki nie zniknęły. Ptaki nadal przeklinały, a nawet obrażały odwiedzających. Ze względu na dużą ilość dzieci wśród gości zoo, ptaki zostały rozdzielone i przeniesione w miejsce niedostępne dla zwiedzających. "Mam nadzieję, że teraz poznają różne nowe słowa. Ale jeśli nauczą wulgarnego języka pozostałe i skończymy z 250 przeklinającymi ptakami, to nie wiem, co zrobimy" - powiedział dyrektor zoo.

Okazało się, że 34-latek z Bielska Podlaskiego dostał "szlaban" na wyjście z domu od swoich rodziców, bo wyczuli od niego alkohol. Mężczyzna postanowił więc wyskoczyć z 2 piętra. Gdy funkcjonariusze przybyli pod wskazany w zgłoszeniu adres 34-latek był już badany przez obecną na miejscu załogę karetki pogotowia.

Aby przygotować największą pizzę na świecie, potrzeba było 6192 kg ciasta, 2198 kg sosu marinara, 3990 kg sera i 630 496! plasterków pepperoni! 

Curtis przyszedł na świat 4 lipca 2020 roku w szpitalu Birmingham w stanie Alabama. Przez 3 miesiące po porodzie przebywał pod respiratorem. Dziś Curtis ma 16 miesięcy.

Na portalu parenting.pl czytamy, że jeśli w Islandii rodzi się dziecko chore na zespół Downa, jest to skutek pomyłki lekarza. Odkąd kraj wprowadził badania prenatalne w kierunku wykrycia wad płodu zdecydowana większość kobiet ciężarnych, które otrzymały pozytywny wynik, zdecydowała się przerwać ciążę.

Niemalże 100 proc. kobiet, które w ciąży spotkały się z pozytywnym wynikiem na obecność zespołu Downa (umożliwiają to badania płodu wprowadzone w Islandii na początku poprzedniej dekady), zdecydowało się na przerwanie ciąży. Zgodnie z islandzkim prawem, mogą dokonać aborcji do 16. tygodnia ciąży.

W ciągu ostatnich pięciu lat nie urodziło się na Islandii żadne dziecko z zespołem Downa – podsumował dr Peter McParland z National Maternity Hospital.

Tendencja ta dotyczy nie tylko Islandii. Przewiduje się, że w Danii już za 10 lat zjawisko tej wady genetycznej niemalże całkowicie zniknie ze społeczeństwa. Podobną sytuację możemy zaobserwować we Francji czy Stanach Zjednoczonych.

Te wyniki rozpoczęły burzliwą światową dyskusję na temat słuszności postępowania islandzkich kobiet.
Islandia nie zwalcza samego schorzenia, ale zabija osoby zmagające się z zespołem Downa. A to wielka różnica – aktorka Patricia Heaton nie kryła oburzenia.

Z jednej strony pojawiają się głosy: „Islandia stała się pierwszym krajem, który pochwalił się eksterminacją dzieci z Downem”, „Dania chce „oczyścić” kraj”. Przeciwnicy takiego postępowania odwołują się do statystyk podanych przez NBC News, które wykazują, że:

•  99 proc. osób z zespołem Downa jest zadowolonych ze swojego życia.
•  97 proc. akceptuje swoją sytuację.
•  96 proc. akceptuje swój wygląd.

Pada tam również ciekawe stwierdzenie: „Statycznie znaczna większość osób z zespołem Downa to szczęśliwi, zadowoleni i kochający członkowie społeczeństwa – to coś, czego nie można powiedzieć o osobach urodzonych bez niepełnosprawności”.