Najlepsze wpisy
Dodano: 03.12.2020
autor: MaulWolf
Centennial Light jest najdłużej świecącą żarówką na świecie - świeci od 1901 roku. Żarówka wisi w siedzibie straży pożarnej w Kalifornii.
czytaj dalej
Żarówka została wyprodukowana pod koniec 1890 przez firmę Shelby Electric Company, którą zamknięto w 1914. Była ona zainstalowana w co najmniej czterech miejscach. Jej długi okres eksploatacji został zauważony w 1972 przez reportera Mike'a Dunstana.
W 1976 w budynku straży pożarnej wybuchł pożar. W obawie przed uszkodzeniem żarówki odcięto od niej dopływ prądu. Akcja przeniesienia żarówki była w pełni zaplanowana, skoordynowana i wykonana przy eskorcie strażaków. Przerwa spowodowana zmianą źródła zasilania trwała 10 minut.
W rocznicę 100 lat działania w 2001 na cześć żarówki zorganizowano huczne przyjęcie.
Żarówka od 24 maja 2007 ma własną stronę internetową i jest monitorowana przez całą dobę.
Źródło: pl.wikipedia.org
Dodano: 02.05.2021
autor: MarcinZbezu
Dodano: 16.07.2021
Dodano: 14.02.2022
autor: Jackson
Dodano: 29.09.2020
autor: MaulWolf
Dodano: 03.12.2020
autor: Jackson
Dodano: 18.03.2021
Najstarsza sprzedawczyni w Krakowie ma 92 lata i ciągle pracuje. Pani Janina Bajek zaczęła pracować jako sprzedawczyni szczawu w wieku 9 lat.
czytaj dalej
Obecnie pani Janina prowadzi sklep ze sprzętem elektrycznym oraz obuwiem na ulicy Kalwaryjskiej w Krakowie. W tym miejscu prowadzi swój biznes już od 46 lat.
„Zaczęłam pracować, gdy miałam dziewięć lat. Ojciec poszedł na wojnę, więc trzeba było się wziąć do roboty. Sprzedawałam szczaw, który zbierałam nad Rudawą. Później koleżanki przynosiły mi dętki do roweru, składałam je z wentylami i sprzedawałam. Kupowałam też dętki samochodowe, cięłam na krótkie, cienkie, żeby nadawały się do piłeczek, majtek, na podwiązki. Wojna, nic przecież wtedy nie było. Oprócz tego zbierałam do domu węgiel, który wyrzucali kolejarze na tory. Jak już byłam starsza, chodziłam po wsiach i sprzedawałam sacharynę, tytoń, włóczkę, podeszwy pod buty. To wszystko miałam w plecaku jako dwunastoletnia dziewczynka. Działałam na zasadzie handlu wymiennego. Biedni byli ci ludzie, chaty ledwo stały, wszędzie błoto po kolana, a nigdy mnie nie oszukali” - opowiada pani Janina w wywiadzie dla krowoderska.pl.
„Zaczęłam pracować, gdy miałam dziewięć lat. Ojciec poszedł na wojnę, więc trzeba było się wziąć do roboty. Sprzedawałam szczaw, który zbierałam nad Rudawą. Później koleżanki przynosiły mi dętki do roweru, składałam je z wentylami i sprzedawałam. Kupowałam też dętki samochodowe, cięłam na krótkie, cienkie, żeby nadawały się do piłeczek, majtek, na podwiązki. Wojna, nic przecież wtedy nie było. Oprócz tego zbierałam do domu węgiel, który wyrzucali kolejarze na tory. Jak już byłam starsza, chodziłam po wsiach i sprzedawałam sacharynę, tytoń, włóczkę, podeszwy pod buty. To wszystko miałam w plecaku jako dwunastoletnia dziewczynka. Działałam na zasadzie handlu wymiennego. Biedni byli ci ludzie, chaty ledwo stały, wszędzie błoto po kolana, a nigdy mnie nie oszukali” - opowiada pani Janina w wywiadzie dla krowoderska.pl.
Źródło: www.onet.pl
Dodano: 04.08.2021
autor: MarcinZbezu
Dodano: 03.12.2020
autor: Jackson
Dodano: 16.07.2021
